Građani su u objavljenim snimcima tvrdili da se isplaka, odnosno mulj nastao tokom istražnih bušenja, transportuje sa područja Rogozne i istovara na privatnoj parceli u blizini izvora vode i rijeke. Naveli su i da su vozači kamiona, nakon što su primjetili da ih građani prate, mijenjali rute i čekali satima prije nego što su materijal istovarili i zatrpali zemljom. Prema njihovim tvrdnjama, o slučaju su obaviještene republičke inspekcije i Osnovno javno tužilaštvo.
U prvom obraćanju redakcija TAKT-a pitala je kompaniju da li je upoznata sa snimcima i navodima građana, da li je tačno da se materijal sa istražnih lokacija odlaže u Sebečevu, ko kontroliše rad podizvođača zaduženih za transport, kakav je zvanični protokol za odlaganje otpada i da li će biti sprovedena interna kontrola povodom ovih tvrdnji.
U odgovoru dostavljenom redakciji, kompanija je navela da se „sve aktivnosti sprovode isključivo u skladu sa važećim zakonodavstvom Republike Srbije“, kao i da je materijal nastao tokom istražnih aktivnosti „klasifikovan kao neopasan“.
Kompanija je saopštila da su prikupljanje, transport i odlaganje materijala povjereni „ovlašćenim pravnim licima koja posjeduju odgovarajuće licence i dozvole“, uz tvrdnju da „Zlatna Reka Resources“ vrši „kontinuirani operativni i tehnički nadzor“ nad izvođačima i podizvođačima angažovanim na projektu.
U dopisu se dalje navodi da se na video-snimcima „vidi odlaganje materijala na lokaciji koja je registrovana i odobrena za tu namenu“, u skladu sa dozvolom za „sakupljanje, transport, skladištenje i tretman neopasnog otpada od građenja i rušenja“.
Kompanija je također istakla da su lokacije na kojima se vrše geološka istraživanja tokom aprila bile predmet nadzora geološke inspekcije Ministarstva rudarstva i energetike, te da očekuju zvanični zapisnik inspekcije.
Međutim, odgovor kompanije otvorio je nova pitanja.
Redakcija TAKT-a potom je uputila dodatni dopis tražeći precizna pojašnjenja o tome pod kojim je tačno indeksnim brojem iz Kataloga otpada klasifikovana isplaka koja je odložena u Sebečevu, s obzirom na to da se kompanija poziva na dozvolu za „neopasni otpad od građenja i rušenja“, iako isplaka iz geoloških bušotina po Zakonu o upravljanju otpadom i Katalogu otpada ne spada u građevinski otpad.
Od kompanije je zatraženo i da odgovori da li parcela u Sebečevu ima vodne uslove i saglasnosti za prijem takvog materijala, posebno imajući u vidu tvrdnje mještana da se nalazi u neposrednoj blizini rijeke i izvora vode koji se koriste za poljoprivredu.
Portal TAKT pitao je i da li je za predmetni materijal urađeno laboratorijsko ispitivanje fizičko-hemijskih karakteristika od strane akreditovane laboratorije prije nego što je zatrpan zemljom, kao i koje je pravno lice vršilo transport.
Posebno pitanje odnosilo se na tvrdnju kompanije o „kontinuiranom nadzoru“ nad podizvođačima, odnosno da li to znači da je kompanija bila upoznata sa promjenama ruta i ponašanjem vozača koje su građani dokumentirali na terenu.
Redakcija je tražila i odgovor na pitanje da li je nakon objavljivanja snimaka kompanija samoinicijativno pozvala republičku ekološku inspekciju da izađe na lokaciju u Sebečevu i utvrdi činjenično stanje.
Na nijedno od tih pitanja kompanija nije dala konkretan odgovor.
U drugom dopisu upućenom portalu TAKT, „Zlatna Reka Resources” navela je samo da „u ovom trenutku nema dodatnih komentara van odgovora koji je već dostavljen“, uz molbu da se njihov inicijalni odgovor objavi kako bi javnost imala uvid u zvaničan stav kompanije.
Tako su bez odgovora ostala pitanja o tačnoj klasifikaciji otpada, hemijskom sastavu materijala, postojanju laboratorijskih analiza, identitetu podizvođača koji su vršili transport, kao i o eventualnom postupanju ekološke inspekcije nakon objavljivanja snimaka iz Sebečeva.
Iako kompanija tvrdi da je materijal „neopasan“ i da se odlaže u skladu sa propisima, javnosti nisu dostavljeni dokumenti ili konkretni podaci koji bi te tvrdnje potvrdili. Istovremeno, zabrinutost građana dodatno pojačava činjenica da se sporni materijal, prema tvrdnjama mještana, nalazi u blizini vodotokova i izvora vode koji se koriste u poljoprivredi.
Slučaj Sebečeva tako ostaje otvoren, dok ključna pitanja o porijeklu, sastavu i načinu odlaganja materijala iz istražnih radova i dalje čekaju precizne i proverljive odgovore.
